Zamek krzyżacki w Toruniu, najstarsza warownia na ziemi chełmińskiej, został zbudowany na planie podkowy, co ukazuje wcześniejszą formę rozwoju zamków tego zakonu, zanim ustalił się typowy układ konwentualny w postaci regularnego czworoboku.

      Prace budowlane rozpoczęły się prawdopodobnie w 1233 roku i trwały aż do zburzenia zamku w 1454 roku. W tym czasie stał się on pierwszą murowaną warownią na tym terenie. W lutym 1454 roku mieszkańcy Starego Miasta oblegli zamek, co zapoczątkowało powstanie Związku Pruskiego przeciwko zakonowi krzyżackiemu. Po zdobyciu warowni mieszkańcy zaczęli ją rozbierać, a dziedziniec zamienili na wysypisko śmieci.

     Wśród pozostałości zamku wyróżniają się Gdanisko, gotycka tama, Górny Młyn oraz gotyckie bramy. Międzymurze i nadbrzeże także stanowią elementy historycznej architektury zamku, zachowując ślady przeszłości.