Pałac Rehdigerów, zlokalizowany w Strzeszowie, w województwie dolnośląskim, ma swoją historię sięgającą XVI wieku. Budowla została pierwotnie wzniesiona w 1559 roku, kiedy to Nicolaus II von Rehdiger, późniejszy starosta generalny księstwa wrocławskiego, nabył posiadłość od księcia Oleśnickiego (von Oels). Choć transakcja dotyczyła jedynie zastawu, w 1567 roku pałac przeszedł na stałe w ręce Rehdigera. W tym samym roku rodzina Rehdigerów rozpoczęła budowę pałacu, który zastąpił wcześniejszy drewniany dwór obronny lub myśliwski i otoczyła go fosą.

     W 1588 roku, Rehdiger ustanowił fideikomis, który przekazał swoim synom, a pałac pozostawał w rękach rodziny Rehdigerów aż do 1904 roku, kiedy to zmarł ostatni przedstawiciel rodu, Albrecht Rehdiger. Po II wojnie światowej pałac został zajęty przez wojska radzieckie, które uczyniły z niego kwaterę główną. Służył również jako miejsce internowania niemieckich jeńców wojennych w czasie oblężenia Wrocławia. Do 1947 roku funkcjonował jako szpital wojskowy Armii Czerwonej, a następnie został przekazany Polskim Gospodarstwem Rolnym (PGR). W tym okresie budynek pełnił funkcje świetlicy i przedszkola. Po zakończeniu działalności PGR-u, pałac opustoszał, został ograbiony i zniszczony.

     W 1995 roku obiekt został zakupiony przez prywatnego właściciela, co pozwoliło uratować go przed całkowitą ruiną. Dziś pałac stanowi część zespołu pałacowego, w którego skład wchodzi również park otaczający budowlę.